27 Kasım 2017 Pazartesi

BİZİM EVİN LAHANAYLA İMTAHANI

Bugünlerde evdeki dolaşma modum" ne veriiim abime" modu. Kendimi o kadar kaptırdım ki bu moda aniden oğlumun oda kapısını açıp bu soruyu soruyorum....
Kendimi en son bu akşam evin içinde Boooozaaaaaaaa diye bağırırken  buldum....
Karizmamı koruyabilecek kaç şey kaldı Allllaaaamm....  acil bir rock konseri filan bulmam lazım. Senfoni filan kurtarmaz durumu.
En son kabak tatlısında bir ürktüm kendimden zaten.
Önümde beni tam manasıyla domestik mertebesinin zirvelerine taşıyabilecek bir lahana sınavı var.
Yaklaşık iki hafta önce henüz bünyeme nereden girdiği bilinmez bir virüs etkisiyle olsa gerek pazardan lahana aldım.Bak "pazar" diyorum. Lütfen es geçilmesin. Ancak lahana dediğimiz şey bir ustalık eseridir. Kapuskayı saymazsak ki, lütfen saymayalım.İncelikli mevzuu.
Durum o kadar incelikliki aldım ve dolaba koydum zatı muhteremi, üzerine kaç yemek yapıldı ama biz halen bakışıyoruz. Bu evden hamsiler, rakılar, salatalar, kadın budu köfteler geçti, bakışıyoruz. Lahanam günden güne soluyor ama ısrarla çürümüyor, küflenmiyor. Dayanacak... Çürüse filan yırtacam. Lahana dolması??? Benim prensten kırma zibidiğim yemeyecek, ve ben zaman aralığım içinde ona ayıracak kısmı bir türlü yakalayamadım. Dakikalarla yaşayan bir karekterim ben. Yaşam bana sunulurken nefes alma oranına eş değer bir koşturmaca da bahşedilmiş. " ORA ET LABORA" Dua et ve çalış yani. Lahana dolmasının yarısında gece yarısı olur zaten, sabah namazına doğru da biter. Yaptığım hesaplamalar bunu gösteriyor. Sonra birden bire bir lahana çorbası fikri verildi bana.
Çünkü bu lahana çürümüyooooooo....

Nihayet bugün lahanayı hapsedildiği yerden aldım. İkiye böldüm,hatta dilimledim de, tavuk suyunu da hazır ettim. Bu noktada durdum. Yok domsetikliğin bu mertebesine geçmeye ruhen hazır değilim.
Kedi gelip gidip bana bakıp kafa tutuyor. Tavuk suyuna kesik farkındayım. Sana yar etmeyecem ben onu. O bir lahana çorbası olacak...
İkinci haftanın sonuna doğru yerinden çıkartılıp mutfak tezgahına terfi eden lahanayı bu akşam gıcıklığına dışarda bırakacağım.Yarına kadar da pörsümekten eli ayağı yamulmazsa mecburen yapıp artık hayatımın geri kalanında ben bir domestiğim diyeceğim. Acilen bir yarış motoru alıp,kırılan kaskımın yerine yenisini koyup durumu kurtarmam gerekiyor.
Bu arada ne veriiim abimeeeeeee, bozaaaaaaaaaaaaa

Hiç yorum yok:

Yolları Özlemek...

Acayip yaşlar bunlar... Toy değilsin, yaşlı değilsin, olgunsun ama olmayasın var. Olmama ihtimalin yok. Arafın köprüden önceki son çıkışı g...