Etrafımda yaralı insanlar kolonisi kurmaya kalksam hiç zorlanmayacağım.Yaş 40'a geliyor.Yaralanmamış olma ihtimalimiz yok ki? Yaralanmayanınız varsa aklından şüphe ederim.Yaşadıklarımız,ödediğimiz bedeller,çıkardığımız dersler var. Önümüzdeki maçlara bakalım diyoruz ama sanki hala eski maçların tekrarını seyrediyormuşuz gibi geliyor. Karşılaştığımız yeni yüzlerden eskinin intikamını almaya mı çalışıyoruz? Herkesin yüzünde dipsiz kuyular gibi oluşmuş yalnızlıklar var sanki ama herkes yiğitliğe bir şey sürdürmüyor. Sorup anlamaya çalıştığımda herkes korkularından ve tecrübelerinden bahsediyor bana. Bu yüzden olsa gerek pek çoğu gecelik yatak maceralarında ruhlarını kaybetmişken,arda kalanlarsa kabuklarında hapsolmuşlar.
Uyanın arkadaşlar, yürek kapalı mekanları sevmiyor(2012)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder