Bazen....

Bazen insan her şeyin dışında kaldığını hissediyor. Tüm geçmiş ve gelecek kavramlarından bağımsızlaşıyor. Zaman donmuş gibi yerçekimsizlik bölgesinde süzülerek yürüyorum.Daha detaylı bir tanımını bulamadım. Elimde bir kutu beyaz ve mavi her yeri bu iki renge boyama isteğim var. Bu şehrin,bu evin renkleri içimi daraltıyor.Tüm renkler değişirse,sahne değişir,sahne değişirse nefes alırım,nefes alırsam duran zaman yine akmaya başlar belki. Tuhaf bir şekilde Salvador Dalinin tablolarından birinde kalakalmışım gibi. Oysa,özellikle bugün,bayramdan sonraki ilk gün ,sanki şehir hayata kaldığı yerden devam edercesine hareketliydi.Sesliydi. Ben sakindim...Belki de sadece ben sakindim???
Olmaz mı size?
İşinizi yaparsınız,toplantınızı yaparsınız,herkes size bir şeyler söyler,herkesin talep ettiği bir şeyler vardır ve herkesin eleştirdiği bir şeyler vardır,gidilmesi gereken her yere gidersiniz,konuşmanız gereken her şeyi konuşursunuz, arkadaşlarınız arar,sohbet eder esprilere gülersiniz ve hatta yeri gelir sakinleştirirsiniz. Ama içinizde susmuşsunuzdur aslında.Ürkütücü bir sakinlikte sessizsinizdir... Bedeniniz tüm görevlerini eksiksiz yerine getirir,zihniniz de,ruhunuz alıp başını bir motorla bir başına karayollarının bir yerlerinde,bir tekneyle denizin,sonsuz maviliğin ortasında tüm umursamazlığı ve sakinliği ile seyretmektedir.Ruhunuz gitmiştir hatta. Ne hüzün,ne acı,ne düşünce,ne kızgınlık ne de herhangi şey. Bir mevlevi huzurluluğunda yalınlaşmıştır.
Bu arada bu zibidi word düzeltme aktivitesi her bir yhaltın altını kırmızı çizmiyor mu ekstra gıcık oluyorum. Çapını genişlet kardeşim,var bu kelimeler....
İşte böyle bazen olur.Telefonunuzun sms alarmı öter bir mesaj gelir,"iyi ol,huzurlu ol " diye. Allah allah dersiniz niye olmayayım ki?
Bir arkadaşınız arar,iyimisin der,evet dersiniz şaşkınlıkla,niye olmayayım ki??
Siz dersiniz de, dostlar,arkadaşlar böyledir. Düşünürler,merak ederler. Ne güzeldir bunu bilmek. Beklemek lazım dersiniz,onların da içlerinin rahat olması için beklemek lazım.Anlatmakla olmaz bazı şeyler. Herşey farklı,ben farklıyım,zamanın taşıdıkları farklı,benim zamana yüklediğim anlam farklı.
Bir rüyamda görmüştüm.Bir lobide asansöre biniyorum,ama bekliyorum her nedense,kapı otomatik olarak kapanmak istiyor ben aradan elimi geçirip sensörü çalıştırıp açıyorum kapıları,üç,beş,on derken diyorum ki artık her kiminle konuşuyorsam,ama yukarısı da var,başka katlar da var,daha fazla bekleyemem,artık gitmem gerek.
İşte öyle,bazen olur,bunu söylersiniz,söyleyebilir zamana gelirsiniz.Bazen artık asansörün kapılarının kapanmasını istersiniz.
İşte bazen böyle hissedersiniz,yarına Allah kerim...